9 x ADHD als leerkracht (WES3)

Gepubliceerd op 13 april 2026 om 23:18

Mijn post gaat niet specifiek over het bijgevoegde mediaknipsel. Het lezen van de blog van de leerkracht motiveerde mij om onderstaande tekst te schrijven.

jufmaike.nl - Maike Douglas-Westland – 20/05/2024

https://jufmaike.nl/9-x-adhd-als-leerkracht/

 

Onlangs kreeg ik de raad van een docent om eens goed na te denken of het onderwijs wel de meest geschikte jobkeuze voor mij was. De raad was goedbedoeld. De impact ontwrichtend.

Er was een aanleiding: ik startte mijn mondelinge examen met de boodschap dat ik daar was om me gerichter te kunnen voorbereiden op het examen in augustus, in tweede zit. Ik was als sinds de start van de lerarenopleiding heel erg aan het ploeteren (extreme faalangst, concentratieproblemen, black-outs, noem maar op) en het was me ook dit semester weer niet gelukt om grondig genoeg te studeren voor het eerste examen. De docent deed haar uiterste best om de gevraagde informatie uit mijn incoherente ideeënbrij te destilleren maar dat was vergeefse moeite. Er schieten continu duizend-en-één gedachten door mijn chaotische brein en ik slaag er niet in om de rode draad te vinden of de hoofd- van de bijzaken te onderscheiden. Alles is belangrijk, alles wil eruit.

Sinds kort heeft dat chaotische brein een stempel: ADHD. Ik was nooit het stereotype springkonijn dus het kwam als een verrassing, psycho-educatie leerde me dat er tegenwoordig verschillende vormen worden onderscheiden, én dat ADHD zich bij meisjes en vrouwen vaak heel anders manifesteert, vaak ook nog op latere leeftijd. En daar kwam de klassieker: “Oef! Er is niks mis met mij, mijn brein werkt gewoon anders.”

Ik leerde ook dat RSD heel erg verwant is met ADHD. Rejection sensitive dysphoria is een buitenproportionele reactie op afwijzing. Hoewel de RSD ervoor zorgde dat bovengenoemde goedbedoelde raad van die docent ontwrichtend voelde, en ik er bijna de brui aan had gegeven, had ik ondertussen geleerd om deze reflex te herkennen en te relativeren. Het hielp dat ik onlangs heel positieve feedback had gekregen van onze coördinatrice op het CVO waar ik Nederlands als tweede taal geef. Zij had na een klasobservatie aangegeven dat ze mijn lesstijl waardeerde en dat ze het een sterkte vond dat ik snel kon inspelen op de input van mijn cursisten, eerder dan slaafs een lesvoorbereiding (welke lesvoorbereiding?) of Powerpoint te volgen.

 

ADHD in de klas, je kan er als leerkracht niet meer omheen. Maar wat als de leerkracht degene is met ADHD?

Ik neem de boodschap van de bewuste docent ter harte. Ik besef dat het niet evident zal zijn en misschien is het reguliere secundaire onderwijs inderdaad niets voor mij.  In het volwassenonderwijs ben ik momenteel in mijn element, ondanks de vele obstakels die ik tegenkom, dus ik bijt nog even op mijn tanden. En ik wikkel mij in het zachte deken dat het volwassenonderwijs nu voor mij is zodat ik stap voor stap kan herstellen van de blessures die ik in mijn eigen onderwijsloopbaan heb opgelopen. En misschien, heel misschien haal ik mijn lerarendiploma en leer ik gaandeweg de ADHD-vloek ombuigen naar een ADHD-zegen, en word ik zelf het warme deken voor de neurodivergente leerlingen in mijn toekomstige klas. Of ik blijf NT2 leerkracht. Zonder bekwaamheidsbewijs. Ook goed.

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.