Ik ben Lies Wouters, 46 jaar en getrouwd met mijn beste vriend. Stijn en ik wonen samen met onze kater Juul in een onaf huis in de stille Kempen. Ik hou van naaien, tuinieren, stand-up comedy, Portugal, oude films, lezen, Jim Henson, rock-‘n-roll, appelblauwzeegroen (de kleur en  het woord), kamperen en gezelschapsspelletjes en ik heb een fascinatie voor WOII, taal en vogels. Mijn favoriete dialectwoorden zijn pertang en effenaf.

Mijn motto: ik heb liever spijt van dingen die ik heb gedaan dan van dingen die ik niet heb gedaan. Het enige waar ik een beetje spijt van heb is dat ik geen opleiding geschiedenis of talen heb gevolgd. Bij gebrek aan een efficiënte studiehouding koos ik voor mode-ontwerp, een mens moet iets doen.

Jaren later schoolde ik me om tot sociaal werker en nog wat later tot patroonmaakster. Leerkracht worden zat nooit bij de opties, zelfs niet toen mijn man – die momenteel lesgeeft in NT2 – opperde dat dit misschien ook iets voor mij zou zijn. Dit veranderde toen ik via hem op mijn vorige job enkele taalstagiairs van NT2 onder mijn hoede kreeg. Ik voelde eindelijk terug die professionele gedrevenheid die ik in mijn beginjaren als jeugdwelzijnswerkster had.

Voor ik het wist, had ik me ingeschreven in de lerarenopleiding met als extra vakbekwaamheid Nederlands. Voor dit vak worstelt deze digibeet zich nu door de horror van het bloggen. Mijn eeuwige dank gaat naar mijn stiefdochter Lena die mij heeft proberen wegwijs te maken in dit ondoorgrondelijke digitale moeras.